Bu sayfada Televizyon nedir? Televizyonun icadı? Televizyonun parçaları nelerdir? vb. soruların cevabı bulunmaktadır.
Televizyon veya kısaca TV, bir vericiden elektromanyetik dalga halinde yayınlanan görüntü ve seslerin, ekranlı ve hoparlörlü elektronik alıcılar sayesinde yeniden görüntü ve sese çevrilmesini sağlayan haberleşme sistemi. Yayınlanan görüntü ve sesleri alıcıya ulaştıran elektronik cihaz da sistemin adı ile anılır.
Televizyonun icadı
Televizyon 1923 yılında, James Jargeson (Amerika) tarafından İngiltere’nin Hastings kasabasında icat edilmiştir. İlk televizyon görüntüsü ise yine Baird tarafından 1926 yılında yayınlanmıştır. Başlangıçta noktalar halinde ve titrek olan görüntülerin kalitesi Baird tarafından geliştirilmiştir. Baird’in televizyon sisteminde mekanik olarak döndürülen diskler kullanmasına karşın aynı dönemde Marconi – Emi sistemi gibi elektronik olarak işleyen rakip sistemler de üretildi.
1930′ların başında televizyon elektronik eşya olarak satılmaya ve geniş kitlelere hitap etmeye başladı. Örneğin 1936 Berlin Yaz Olimpiyatları Almanya’da evlerdeki televizyonlardan izlendi.
Renkli Televizyon
1940′larda renkli televizyon çalışmaları hız kazandı. 1950′lerde ABD’de ilk renkli televizyon satışa çıktı, ancak renkli televizyon ABD’de 1960′larda geniş kitlelerce kullanılmaya başlandı.
Türkiye’de Televizyonculuk
Türkiye’de ilk televizyon yayını 1968 yılında TRT tarafından siyah beyaz olarak gerçekleştirildi. Başta tek kanalken sonradan TRT1, TRT2… gibi çeşitli TRT kanalları oluşturuldu. Renkli televizyona geçiş 1980′lerde kısmen gerçekleşti. 1990′lı yılların başında özel televizyon kanalları yayına başladı.
Teknoloji
Televizyon yayını, elektromanyetik yoluyla halkın doğrudan doğruya alması maksadıyla yapılan hareketli veya sabit resimlerin, sesli veya sessiz kalıcı olmayan görüntülerinin renkli ya da siyah beyaz yayınıdır.
Televizyonun parçaları
OT-1471 Belweder, 1957
1. güç düğmesi / volume
2. parlaklık
3. ses ayarı
4. dikey senkronizasyon
5. yatay senkronizasyon
6. kontrast
7. kanal arama
8. kanal düğmesi
Televizyon sisteminin temel parçaları şunlardır:
Resim kaynağı: Canlı görüntüler için profesyonel bir video kamera ya da banttan görüntüler için bir video cihazı
Ses kaynağı: Bir mikrofondan alınan elektrik sinyalini herhangi ses çıkışından iletilmesiyle oluşturulur.
Verici:Radyo sinyalleriyle ses ve görüntünün taşındığı sistem
Verici Anten: Vericinin radyo dalgalarını Televizyon alıcısının antenine taşıma işini görmektedir
Alıcı Anten: Vericiden gelen radyo dalgalarını Televizyon alıcısına taşıma işini görmektedir
Televizyon Alıcısı: Vericiden gelen radyo dalgalarını elektrik yardımıyla tekrar ses ve görüntü formuna sokan aletitir
Ekran: Görüntüyü izleyebildiğimiz düz platformun adıdır
Hoparlör: Sesi duymamıza imkân veren parçadır
Tuşlar:Kanalı değiştirmeye,ses açıp kapamaya yarar.
Plazma TV
Plazma televizyonlar şu şekilde çalışırlar. Plazma paneller, iki paralel cam tabakanın arasında yer alan ve ızgara şeklinde yerleşik, içi plazma adı verilen neon ve xenon gazları ile dolu binlerce odacıktan oluşur. Elektrik akımı bu odacıklarda bulunan plazmaya ulaştığında, oluşan çok küçük bir ultraviyole ışınımı fosforlu bir tabakaya çarparak kırmızı, mavi veya yeşil (RGB) renklerden birine sahip bir piksel oluşturur. Ekran yüzeyinde oluşan bunun gibi yüzbinlerce piksel bir araya gelerek ekranda gördüğümüz görüntüyü oluşturur.Günümüzde Plazma TV’nin gelişmişi olarak LCD TV’ler vardır.
Yayın tipleri
NTSC: İlk olarak 1954 yılında ABD’de NTSC (National Television Svstems Committe – Ulusal Televizyon Sistemleri Komitesi) sistemi geliştirilmiş olup ABD’nin yanı sıra Kanada, Meksika ve Japonya’da hala kullanılmaktadır.
PAL (Phase Alternation Line – Satır Atlamalı Faz) Almanya’da geliştirilmiş olup Avrupa ülkeleri (Türkiye) ve Avustralya’da kullanılmaktadır.
SECAM (Systeme Electronique Couleur Avee Memoire – Bellekli Elektronik Renk Sistemi) Fransa, Rusya, Macaristan ve Cezayir’de kullanılmaktadır.
Sosyal etkisi
Sayısal yayınların başlamasına kadar televizyon izleyicisi sadece alıcı durumunda idi. Sayısal yayınlar sayesinde kullanıcının etkileşime geçmesi süreci başladı. İzleyicilerin sürekli alıcı olması, televizyonun kolay ulaşılabilir bir “kaynak” olması, kullanılan etkili görsel ve işitsel öğelerle etkisinin yüksek olması, birçok aydının televizyona soğuk bakmasına neden oldu. Günümüzde televizyon yayıncılığının ilk amacı, reklam ve ticaret üzerine kuruludur. Ancak toplumda psikolojik etkisi de oluşmuş ve televizyon bağımlılığı olarak tabir edilen bir rahatsızlık ortaya çıkmıştır.
Kaynak: http://tr.wikipedia.org
